ขณะนี้เป็นเวลา 3.25 am....

เชื่อรึเปล่า ร้องไห้ตั้งแต่สองทุ่มจนบัดนี้ ยังไม่ได้หลับเลย

จู่ๆ ก็ไม่ถูกส่งไปอังกฤษ...อีกแล้ว ด้วยเหตุผลที่เราต้องน้อมรับ

 

การเรียนต่อที่อังกฤษ

ทำให้พี่แทมกับเราทะเลาะกัน และเค้าขอหายหน้าไปจากเรา

เวลาที่เราทุ่มเทสำหรับการเตรียมตัว

เงิน แรง ที่ทุ่มกับการสอบ การเรียน

ทุกอย่างถูกพับ เพียงแค่คืนเดียว...จริงๆ

--------

 

ก็เข้าใจนะที่ไม่ได้ไปแล้ว แต่ความรู้สึกเนี่ยสิ ฟื้นฟูกลับมายากจริงๆ นี่คงเป็นการร้องไห้

ที่หนักและยาวนานที่สุดของเรา เราข่มตานอนไม่หลับจริงๆ

เมื่อคืนถูกคุณพ่อ คุณแม่ น้องๆ อีกสองคนรุมต่อว่าเรา

เราเป็นคนไม่ดี เห้นแก่ตัว ฯลฯ

อื้ม...มีแค่ปอเพื่อนร้าก อยู่รับฟัง ปลอบใจเราหนึ่งชั่วโมง

แล้วจะไม่ให้นู๋รักเพื่อนได้ยังไง

-----

ชีวิตจากนี้หรอ ก็ลืมเรื่องเรียนต่อไปซะ

กลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมๆ เหงาๆ ไร้เพื่อน มีแต่งานๆๆๆ

ไม่เป็นไรนะ ต้องทำได้สิ

โย่ว...

 

ทิ้งบล็อกไปนานเหมือนกันแหะ...ชีพจรลงเท้ามากๆ

สรุปว่าพี่แทมก็โทรมาง้อ ปรับความเข้าใจกัน เข้ามาไหว้พ่อแม่และอาสาส่งเราที่สนามบิน กรี๊ดดดมาก! ความสัมพันธ์ก็พัฒนาไปอีกระดับแล้ว แต่ตอนนี้...ใจเรามุ่งที่การเรียนต่อป.โทอังกฤษ เรื่องอื่นเป็นรอง

รู้สึกมีความสุขกาย สบายใจ ทั้งที่ไม่ได้สวยขึ้น ผอมลงหรือว่ารวยขึ้นเลยซักกะติ๊ด บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไม๊-ทำไม แต่มันรู้สึกดีกับตัวเองที่เป็นแบบนี้จริงๆ คือ... ไม่คาดหวัง รู้จักปล่อยวาง ปล่อยให้บางสิ่งบางอย่างเป็นไปตามวิถีทางของมัน ขณะเดียวกันเราก็มีเป้าหมายใหญ่ๆ ที่ต้องทำให้ได้ควบคู่กันไปเนอะ ...อาจเพราะช่วงนี้น้องๆกลับบ้านอยู่บ้านก็เป็นได้ พี่แทมก็น่ารักสม่ำเสมอ เหมือนเดิม ไร้ที่ติ พ่อก็โอเคกับพี่แทมนะ บอกให้ดูไปเรื่อยๆ และเดือนหน้าจะได้กลับไปเรียนที่บริติช เจอน้องๆที่เคยเรียนคอร์สก่อนอีกหลายคนเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ เท่านี้ชั้นก็แฮปปี้สุดยอดแล้วหล่ะ

เมื่อวานพี่แทมโทรมาคุยเรื่องนัด เป็นอย่างที่เราคิดไว้แหละไกด์.. "ไม่ขอเข้างานเพราะรู้จักคนเยอะ กลัวสายตาคน ไม่อยากเจออาอี๊" ชั้นก็ไม่อยากให้พี่เข้างานอยู่แล้วอะนะ เท่ากับเปิดตัวให้คนทั้งประเทศ แต่ไก้ก็แค่ต่อรองไปว่า "พี่ช่วยเข้ามาแค่ 5 นาที มาหวัดดีที่บ้านและขออนุญาติพาไก้ออกไปข้างนอกได้มั้ย" เพียงเท่านี้ ดูเหมือนพี่เค้าก็ให้ไม่ได้ ทั้งที่มันเป็นมรรยาท และการให้เกียรติฝ่ายหญิง

จิ๊บเห็นด้วยกับพี่แทม ค้านเรา แนะนำให้เราปรึกษาที่บ้าน พอเล่าให้ที่บ้านฟัง เป็นอย่างที่คิดไว้เลย เค้าออกอาการไม่ปลื้มพี่แทม บอกอีกว่าไม่เข้าหาผู้ใหญ่แบบนี้ไม่ดีนะ เราเอง...ความรู้สึกดีๆที่สั่งสมเกือบปี ก็หมดอย่างรวดเร็วเหมือนกัน เมื่อคืนก็เมสเสจไปยกเลิกนัดแล้ว นับจากนี้ไป ไม่รู้สึกอยากเจอพี่เลยค่ะ ความรู้สึกดีๆ ที่เคยมีก็หมดไป เพราะไก้คงไม่แอบย่องไปเจอพี่นอกงานหรอกค่ะ ขอโทษนะคะ